Een publiek gebouw
M is geen afgesloten kunstenburcht. Het is een levend en - tijdens de openingsuren - deels gratis toegankelijk onderdeel van het centrum van de stad.
Dat publieke karakter is alles behalve vanzelfsprekend voor een museum dat per definitie veilig afsluitbaar moet zijn. Toch wilde men het voor Leuven zo typisch toegankelijk karakter van grote stadsblokken, ook in het museum integreren.
Om deze moeilijke evenwichtsoefening tot een goed einde te brengen, heeft de architect duidelijke lijnen in het complex gestoken die de grenzen aanduiden tussen de stad, de (semi-)publieke en de private delen van het gebouwencomplex. Tegelijk geeft de infrastructuur ook de mogelijkheid om deze grenzen te overschrijden en zo in telkens andere sferen terecht te komen. De betalende bezoeker krijgt uiteraard heel wat extra, maar ook de gewone passant die eens 'binnenloopt' kan genieten van een hele reeks toegankelijke ruimten met ingangen, rustplekken en uiteraard doorzichten. Er zijn ook een hele reeks organisaties en activiteiten (zoals de kinderateliers) in het gebouw die ook niet-museumbezoekers zullen aantrekken. Door de hele opbouw en werking is M een levendige maar intieme kamer in het huis Leuven.
De hoofdtoegang
De hoofdtoegang van het museum en de site loopt onder het bestaande fronton. Een uitzonderlijke trappen- en hellingconstructie linkt daar de drukke Vanderkelenstraat met de verschillende publieke ruimten. Daarmee is het museum ook voor andersvaliden op een mooie manier toegankelijk. Tegelijk krijg je als bezoeker meteen een reeks zichten op het verhoogde platform, het erfgoeddepot, de centrale binnentuin enzovoort.
Het verhoogd platform
Dit verhoogde platform bovenop het auditorium, vormt een erg interessante grens tussen de straat en het museum. Ondanks het groot aantal vierkante meter dat nodig was om alle functies onder te brengen in het museum, staat hier geen huizenhoge muur, maar een soort patio die als het ware een stedelijke loge vormt t.o.v. de winkelwandelstraat.
Omgekeerd kondigt de patio M aan voor de voetgangers die de Vanderkelenstraat afzakken.
Inkomhal
De hele inkomhal is opgevat als een soort markthal. Het is een gratis toegankelijke ruimte die de overgang maakt tussen de straat en het eigenlijke museum en die de passant verleidt door een hele reeks functies. Tegelijk zorgt de concentratie van al deze functies er voor dat de bezoeker geen overdadige signalisatie nodig heeft om zich te oriënteren.
De ticketbalie aan een lichtsleuf, met aangrenzend een eerste vrij toegankelijke publieksruimte.
