Karine coördineert de voedselbedeling bij Poverello

Door de coronamaatregelen moest armoede-organisatie Poverello Leuven haar hele werking omgooien. “Plots veranderden we van een gezellig restaurant in een verdeelpunt van warme maaltijden”, vertelt Karine. Zij woont in Tienen en is al 6 jaar vrijwilliger en 3 jaar verantwoordelijke bij Poverello Leuven.

“Al bij al is het vlot verlopen. We moesten alles herinrichten, maar we zijn maar 1 dag dicht geweest. Gelukkig zijn we erg vindingrijk bij Poverello” 

De meeste andere vestigingen van Poverello gingen dicht door de coronacrisis, alleen was dat in Leuven nooit echt een optie. “We wilden onze bezoekers niet in de steek laten”, zegt Karine beslist. “Mensen beseffen niet hoe snel je in armoede kan belanden. Het kan ons allemaal overkomen.”

Hoe schakelden jullie over van restaurant naar verdeelpunt voor afhaalmaaltijden?

De omschakeling was niet evident. “Veel van onze vaste vrijwilligers zijn ouder dan 70. Zij wilden wel blijven werken, maar ze behoren helaas tot de risicogroep. Ik heb hen dus met pijn in het hart naar huis moeten sturen. Maar de stad steekt een handje toe en via Leuven Helpt hebben we voldoende vervangers gevonden. Zelfs chef-koks van restaurants die nu gesloten zijn, kwamen meekoken. Leuk, want daar leren wij nog wat van”, vertelt Karine. "Die extra handen kwamen van pas, want de voorbije weken kregen we extra bezoekers bij Poverello."

Meer gasten betekent ook meer voedsel. Hebben jullie steeds voldoende?

 “Gelukkig kunnen we rekenen op een golf van solidariteit”, zegt Karine. “In het begin kregen we bijvoorbeeld veel van scholen, restaurants en broodjesbars die nog voorraden hadden en van de ene op de andere dag moesten sluiten. Ook grote leveranciers wisten ons snel te vinden. We kregen asperges, champignons en massa’s eieren. Of gisteren nog witlof van de boer. Afhankelijk van die giften passen we soms het hele weekmenu aan. Geen probleem: we improviseren graag”.

Hoe ervaar je de aangepaste werking?

In al haar jaren bij Poverello heeft Karine het nog nooit zo druk gehad: “De tijd vliegt voorbij en ik heb me nog geen seconde verveeld. Het is ook fijn dat ik de voorbije weken veel gemotiveerde, nieuwe vrijwilligers heb leren kennen. Maar ik ben vooral tevreden als ik zie hoeveel mensen we gelukkig kunnen maken. Zeker ook omdat al dat eten anders toch maar zou weggegooid worden”.

Karine is duidelijk niet snel klein te krijgen: “Ik heb al veel harde klappen gekregen, maar ik laat me niet snel doen. Je hebt maar één leven. Van de ene op de andere dag is het gedaan. Dat heb ik ook bij mijn man gezien. Sindsdien probeer ik positief in het leven te staan en van elke situatie het beste te maken”.

Waar kijk je naar uit?

Ook al loopt het ook op deze manier goed, toch kijkt Karin ook uit naar wanneer het restaurant terug gewoon kan openen. “Onze gasten komen vaak naar Poverello omdat ze dakloos zijn of in een oncomfortabel huis wonen. Of ze snakken naar sociaal contact. Hier kunnen ze een koffie drinken en een paar uur over koetjes en kalfjes kletsen. Dat valt nu allemaal weg. Ook mis ik onze vaste vrijwilligers. Zij staan te trappelen om weer aan het werk te gaan van zodra ze dat mogen. Ze bellen en schrijven ons, of sturen korte berichtjes om te zeggen dat we goed bezig zijn. Dat doet veel deugd”.

 

Wat is jouw verhaal?

Heb je zelf een hartverwarmend verhaal? Laat het ons weten. Wie weet inspireert het anderen ook om solidair te zijn.

Meer verhalen lezen?

Tijdens de coronacrisis zorgen Leuvenaars overal voor elkaar. We bundelen warme initiatieven van inwoners, om anderen te inspireren en te motiveren om vol te houden, onder het motto 'Even apart, altijd samen'.

Stadskantoor
Professor Van Overstraetenplein 1
3000 Leuven

Iets fout of onduidelijk op deze pagina? Meld het ons.