Luister naar het verhaal

Beluister je het verhaal op locatie en luister je met anderen naar 1 smartphone? Ga dicht bij elkaar staan om het verhaal goed te verstaan. Zo kunnen andere bezoekers genieten van de rust.

Lees het verhaal

Net zoals in veel middeleeuwse steden waren badhuizen of ‘stoven’ een lucratief verdienmodel in Leuven. Niet alleen omdat Leuvenaars zich er konden wassen, maar ook omdat in sommige etablissementen het vrouwelijk personeel hun lichaam te koop aanbood.

Middeleeuwse prostitutie werd veel meer getolereerd dan vandaag: de bezoeken van mannen aan deze badhuizen om een verzetje te plegen werd als doodnormaal beschouwd, zolang het maar niet de openbare orde verstoorde. Toch ontstonden er ook spanningen tussen prostituees en hun stadsgenoten als het sekswerk de perken te buiten ging; vooral voor geestelijken was de nabijheid van de zondige vrouwen van lichten levenen een doorn in het oog.

De priorin van het klooster van de Heilige Ursula en de Elfduizend Maagden kwam zo in 1459 bij de Leuvense schepenen haar beklag doen over het badhuis in de Halvestraat, dat naast haar gemeenschap lag. De moeder-overste maande de hoge heren van de stad aan tot actie, want de capriolen van Gheert Hutsse, de eigenaar van de stoof, liepen de spuigaten uit.

Niet alleen vormden de lichte zeden van de werkneemsters een kwalijk voorbeeld voor de zusters, maar ook vielen zij – samen met het onguur volk dat hun klantenbestand vormde - de vrome vrouwen ook nog eens dag en nacht lastig met verderfelijke activiteiten en luidruchtige toestanden. De ironie wil dat hetzelfde klooster al 33 jaar eerder had geklaagd over getippel op straat en zo de prostituees had gedwongen hun beroep binnenkamers te beoefenen.

Om te laten zien dat ze van aanpakken wisten, bevolen de Leuvense schepenen Gheert Hutsse om binnen drie dagen zijn hele inboedel in te pakken en met spoed een ander onderkomen te zoeken voor zijn bordeel. Daarbovenop besliste de schepenbank om prostitutie in de omgeving van het Elfduizend Maagdenklooster helemaal te verbieden, zodat de zusters zich weer in serene rust en stilte op hun devotie konden richten.

Hopelijk zou het vanaf dan uit zijn met de overlast die het godshuis al decennia plaagde. De strenge kloostermoeder had dus haar slag dus dubbel en dwars thuis gehaald.